تابستان هم تمام شد. بله تمام شد و تمام مدت تابستان انتظار این را کشیدم که بلکه یکی از دانشجویان عزیز رشته کتابداری تماسی بگیرد میلی بزند کامنت بگذارد یا به هر طریق مایل باشد با کمیته دانشجویی همکاری کند. مقاله ای گزارشی حرفی کار تازه ای اما انگار توقع بی جایی بود به جز یکی دو نفر که همیشه فعال هستند از بقیه خبری نشد که نشد
خوب ماه مهر دوباره از راه می رسد و هیاهو و رفت و آمد ها دوباره آغاز می شود اما نمی دانم آیا واقعا دانشجویان عزیز من با همان روحیه و نگرش سال قبل به دانشگاه می آیند یا تصمیم گرفته اند پرکارتر و پرتلاش تر باشند؟
من که سعی کرده ام این سال تحصیلی با نگاهی تازه به برنامه هایم و با روحیه ای تازه تر از سال قبل سال تحصیلی را شروع کنم گر چه یک سال مسن تر شده ام اما یک سال با تجربه تر شده ام و رسم زندگی را کمی بهتر یاد گرفته ام
سال تحصیلی خوبی را برای همه عزیزان آرزو می کنم و امیدوارم همراه شدن آن با ماه مهمانی پروردگار نوید رحمت و برکت داشته باشد.
پيكر زندهياد دكتر يحيي امامي از پيشگامان علمسنجي در ايران بعد از ظهر امروز از مقابل مركز تحقيقات سياست علمي كشور، تشييع و جهت خاكسپاري به زادگاه آن مرحوم در بهشهر منتقل شد.
به گزارش خبرنگار علمي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) در مراسم تشييع زندهياد دكتر امامي، خانواده و همكاران وي در مركز تحقيقات سياست علمي و تني چند از اساتيد و پژوهشگران حضور داشتند.
پيكر زنده ياد دكتر امامي روز دوشنبه پنجم شهريور ماه از ساعت 8 تا 10 از مسجد نصير خوان بهشهر به سمت بهشت فاطمه (س) همان شهر، تشييع و در آنجا به خاك سپرده ميشود.
اين پژوهشگر متعهد و پرتلاش در حوزه علوم انساني و اجتماعي و سياستگذاري علم و فن آوري در كشور كه از سرمايههاي كمنظير علمي كشور با آيندهاي درخشان در حوزه علوم اجتماعي و سياستگذاري علمي در كشور بود همچون سالهاي نه چندان طولاني اما بسيار پربار تلاش و بالندگي علمياش غريبانه و آرام در حلقهاي كوچك از دوستان و همكارانش بدرقه شد.
او سالها پيش زماني كه به عنوان فارغالتحصيل ممتاز رشته پزشكي، امكان ادامه تحصيل و اخذ تخصص بدون شركت در امتحانات را داشت تحصيل در علوم انساني (جامعهشناسي) را انتخاب كرد و يكي از معدود فعالان و پايهگذاران مطالعات علمسنجي در كشور بود كه اولين گزارشهاي مستند را از وضعيت علمي كشور بر اساس اطلاعات ISI تدوين كرد و تلاش داشت با ارائه تصويري روشن از سي سال توليد جهاني علم ايران به تحليل معرفت شناسي فعاليتهاي علمي در ايران بپردازد.
با تلاشهاي خالصانه و بيسر و صداي او و همراهان انگشت شمارشان در مركز و موسسات ديگر بود كه بحث رتبه علمي ايران در جهان، آمار توليدات علمي كشور و رشد كمي و كيفي فزاينده آن، جايگاه ايران در رتبه بندي دانشگاههاي جهان، ISI ايراني و اسلامي و دهها مقوله ديگر رفته رفته در حوزه سياستگذاري و برنامهريزي كلان علمي كشور مطرح و نقل محافل و مجالس شد.
به گزارش ايسنا، مراسم يادبود زندهياد دكتر امامي، روز جمعه نهم شهريورماه از ساعت 14 تا 15:30 در مسجد امام جعفر صادق(ع) واقع در خيابان شريعتي، بالاتر از پل سيد خندان برگزار ميشود.
مجلس يادبود ديگري نيز از طرف مركز تحقيقات سياست علمي كشور در روز شنبه دهم شهريورماه از ساعت 15 تا 16:30 در مسجد النبي(ص) در اميرآباد شمالي منعقد خواهد شد.
دكتر يحيي امامي شنبه هفته گذشته زماني كه براي انجام مطالعات جامعهشناسي در خصوص طرح رصدخانه ملي ايران، همراه با گروه مكانيابي رصدخانه عازم كاشان بود، در يك سانحه رانندگي به شدت مجروح شد و پس از مدتي بستري شدن در بيمارستانهاي كاشان و تهران، بعد از ظهر جمعه دوم شهريورماه درگذشت.
زندهياد دكتر يحيي امامي كه دانشآموخته رشته پزشكي و دانشجوي دكتري جامعهشناسي دانشگاه تهران بود از حدود پنج سال پيش در گروه علم سنجي مركز تحقيقات سياست علمي كشور (وابسته به وزارت علوم، تحقيقات و فنآوري) و از حدود يك سال و نيم قبل در گروه آيندهانديشي مركز فعاليت داشت و از جمله محققاني بود كه نخستين گزارشها و بررسيهاي مستند را درباره توليدات علمي كشور تهيه كردند.
وي همچنين از اعضاي كميته راهبري طرح پايلوت آينده نگاري فنآوري ايران در افق 1404 بود.
زندهياد دكتر امامي تحصيلات دكتري پزشكي خود را در سال 74 در دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي به پايان برده بود و به دليل علاقه به مباحث جامعهشناسي، تحصيلات خود را در رشته كارشناسيارشد جامعهشناسي در دانشكده علوم اجتماعي دانشگاه تهران پي گرفت و پس از پايان اين مقطع در سال 1381 تحصيلات دكتري خود را در رشته جامعهشناسي - با گرايش علم و فنآوري - در اين دانشگاه ادامه داد و هنگام بروز اين سانحه دلخراش در مرحله تدوين رساله دكتري خود بود.
به گزارش ايسنا، از زندهياد دكتر امامي آثاري چند از جمله كتاب «سي سال توليد جهاني علم ايران» ( با دكتر شاپور اعتماد)، ترجمه «پيدايش كلينيك، ديرينه شناسي و ادراك پزشكي» (نوشته ميشل فوكو)، «علم علم و تامل پذيري» (نوشته پيربورديو) و «نكات اساسي در روان درماني»(نوشته مايكل لوي) و مقالات «نقطه عطف در نظام آموزش عالي ايران» (با دكتر شاپور اعتماد)، «تكوين حوزه عمومي و گفت و گوي عقلاني: بررسي موردي چند گروه دانشجويي» (با دكتر تقي آزاد ارمكي)، «ساختار معرفت علمي در ايران» (با دكتر شاپور اعتماد) و «جهاني شدن، مهاجرت و فقر در ايران» (با دكتر پويا علاءالديني) و چندين گزارش از توليدات علمي بينالمللي ايران به يادگار مانده است.
اين پژوهشگر جوان كه در 1348 در بهشهر متولد شده بود، تنها پنج روز پيش از اين سانحه صاحب يك فرزند پسر شده بود.
انتهاي پيام